Z całej koncepcji D’Adamo dieta dla grupy B wypada najbardziej liberalnie i najdziwniejsze zarazem. Grupa B, nazwana „nomadą”, jako jedyna dostaje zielone światło na nabiał, a jednocześnie zakaz jedzenia kurczaka. Kurczaka, czyli mięsa, które w innych zaleceniach żywieniowych uchodzi za bezpieczny wybór. Ten jeden szczegół dobrze pokazuje, na czym stoi cała konstrukcja – nie da się go wyprowadzić z żadnej znanej biologii. Jest też druga kwestia, o której rzadko się mówi: w badaniu, które sprawdziło wszystkie cztery warianty, ten dla grupy B nie dał żadnego istotnego efektu.
Co D’Adamo zaleca grupie B
Lista produktów dozwolonych dla „nomady” jest długa: nabiał, jaja, baranina, ryby, większość warzyw i owoców. Wykluczone są kurczak, kukurydza, soczewica, orzeszki ziemne, nasiona sezamu i pszenica. Uzasadnienie za każdym razem to samo – lektyny, które rzekomo reagują z antygenem B.
Nabiał odgrywa tu centralną rolę, bo tylko grupa B ma na niego pozwolenie bez ograniczeń. I na tym przykładzie najlepiej widać, dlaczego całość nie trzyma się kupy. Tolerancja nabiału to jedna z najlepiej poznanych cech genetycznych człowieka i dokładnie wiadomo, od czego zależy.
Nabiał zależy od genu LCT, nie od grupy krwi
Trawienie laktozy w dorosłym wieku jest cechą dziedziczną, związaną z wariantami w rejonie regulatorowym genu laktazy, opisywanymi najczęściej jako LCT-13910. U większości ludzi aktywność laktazy spada po niemowlęctwie. U niektórych populacji, głównie europejskich i niektórych afrykańskich grup pasterskich, utrzymuje się przez całe życie.
Skalę tego zjawiska pokazuje przegląd systematyczny opublikowany w Lancet Gastroenterology and Hepatology, który objął prawie 63 tysiące osób z 89 krajów[1]. Na świecie nietolerancja laktozy dotyczy około 68 procent dorosłych, ale rozkład jest bardzo nierównomierny: w Europie Zachodniej, Południowej i Północnej to około 28 procent, a na Bliskim Wschodzie około 70 procent.
Z tego wynika kluczowa rzecz: granica przebiega według pochodzenia geograficznego i genotypu laktazy, a nie według układu ABO. W obrębie tej samej populacji są osoby z grupą B, które nie tolerują nabiału, i osoby z grupą 0, które bez problemu trawią mleko. Gdyby D’Adamo miał rację, ten podział musiałby wyglądać inaczej, a nie wygląda tak w żadnym z tych badań.
Wariant dla grupy B nie zadziałał w ogóle
W analizie 1455 osób, opublikowanej w PLoS One, sprawdzono, jak stosowanie każdego z czterech wariantów diety wiąże się z parametrami metabolicznymi[2]. Wariant „typu A” wypadł najlepiej, „typu AB” niewiele gorzej, „typu 0″ obniżał trójglicerydy. Dla wariantu „typu B” nie znaleziono żadnego istotnego związku.
To interesujący wynik, bo pokazuje mechanizm całej koncepcji od kuchni. Trzy warianty, które przyniosły korzyści, łączy to, że mocno ograniczają przetworzoną żywność i zwiększają udział roślin. Wariant dla grupy B jest najbardziej liberalny, pozwala prawie na wszystko poza kilkoma dowolnie wybranymi produktami, więc nie zmienia jakości diety w mierzalny sposób. Korzyść znika wraz z restrykcją – co jest dokładnie tym, czego można by się spodziewać, gdyby to jakość diety, a nie dopasowanie do grupy krwi, przynosiła efekty.
I tu całość się domyka: sprawdzenie, czy efekt jest silniejszy u osób rzeczywiście mających daną grupę, nie zmieniło niczego w żadnym z czterech wariantów. Systematyczny przegląd opublikowany w American Journal of Clinical Nutrition podsumował to już wcześniej, nie znajdując badań, które by potwierdzały tę koncepcję[3].
Sprawa kurczaka
Zakaz jedzenia kurczaka w diecie dla grupy B zasługuje na osobny akapit, bo niektórzy traktują go poważnie. W koncepcji D’Adamo mięso kurczaka zawiera lektynę, która ma aglutynować krwinki u osób z antygenem B.
Problem polega na tym, że lektyny obecne w produktach spożywczych w większości ulegają rozkładowi podczas obróbki termicznej, a mięso jemy gotowane lub pieczone. Ponadto w danych epidemiologicznych drób jest mięsem, które konsekwentnie wypada neutralnie. W metaanalizie 31 badań dotyczących mięsa i raka jelita grubego białe mięso nie wykazało związku z ryzykiem, w przeciwieństwie do czerwonego i przetworzonego[4]. Zastąpienie drobiu baraniną, którą ta sama koncepcja zaleca, jest więc zamianą na gorsze.
Gdzie grupa B rzeczywiście ma znaczenie
Antygen B ma znaczenie w transfuzjologii, w ciąży i w epidemiologii niektórych chorób. W metaanalizie dotyczącej zatorowości płucnej wykazano podwyższone ryzyko dla grup A i AB, a dla grupy B wynik nie osiągnął istotności statystycznej[5]. Szersze przeglądy opisują powiązania układu ABO z chorobami sercowo-naczyniowymi, cukrzycą, przebiegiem infekcji i podatnością na malarię[6].
To realne zależności, ale działają na poziomie biologii antygenów w naczyniach i na komórkach, a nie na poziomie trawienia. Żadna z nich nie przekłada się na listę produktów do spożycia lub unikania.
Najczęstsze błędy przy diecie dla grupy B
Uznanie, że „grupa B może nabiał”. Nabiał się toleruje albo nie – i decyduje o tym genotyp laktazy oraz reakcja własnego układu pokarmowego. Jeśli po mleku występują wzdęcia i biegunka, żadna książka tego nie zmieni, a test oddechowy odpowie na to pytanie w ciągu jednego popołudnia.
Wykluczenie drobiu. Kurczak i indyk to dobre źródła białka o neutralnym profilu ryzyka, a po pięćdziesiątce podaż białka ma znaczenie dla mięśni i kości.
Traktowanie liberalnej listy jako zgody na wszystko. To jedyny wariant, który w badaniu nie przyniósł korzyści, prawdopodobnie dlatego, że nie wprowadza żadnych istotnych zmian.
Szukanie w grupie krwi wyjaśnienia dla dolegliwości. Wzdęcia, biegunki i bóle brzucha mają sprawdzalne przyczyny: nietolerancję laktozy, celiakię, zespół jelita drażliwego, SIBO. Każdą z nich się diagnozuje, żadnej nie ustala się na podstawie grupy krwi.
Co z tego zostaje
Z zaleceń dla grupy B pozostaje niewiele, bo i tak niewiele w nich było. Dieta zróżnicowana, z warzywami, rybami i produktami mlecznymi u osób, które je tolerują, jest rozsądna, ale to zwyczajny opis zdrowego jadłospisu, a nie personalizacja.
Jeśli ktoś stosuje ten wariant i czuje się dobrze, nie ma powodu niczego zmieniać. Zamiast trzymać się zakazu kurczaka, bardziej opłaca się sprawdzić, czy nabiał rzeczywiście służy, i uzupełnić dietę o strączki oraz pełne zboża, które ta lista bez uzasadnienia ogranicza. Szerzej o samej hipotezie piszę w przeglądzie diety wg grup krwi.
Źródła:
- Storhaug CL, Fosse SK, Fadnes LT. Country, regional, and global estimates for lactose malabsorption in adults: a systematic review and meta-analysis. Lancet Gastroenterol Hepatol. 2017. PMID: 28690131
- Wang J, García-Bailo B, Nielsen DE, El-Sohemy A. ABO genotype, 'blood-type’ diet and cardiometabolic risk factors. PLoS One. 2014. PMID: 24454746
- Cusack L, De Buck E, Compernolle V, Vandekerckhove P. Blood type diets lack supporting evidence: a systematic review. Am J Clin Nutr. 2013. PMID: 23697707
- Wu S, Shan S, Wang Z i wsp. Beyond the Plate: Unveiling the Association Between Meat Consumption and Colorectal Cancer Risk. J Gastroenterol Hepatol. 2026. PMID: 41461573
- Wang X, Wang X, Wang Z. Association Between ABO Blood Type and Risk of Pulmonary Embolism: A Systematic Review and Meta-Analysis. Clin Appl Thromb Hemost. 2025. PMID: 40718900
- Liu Y, Zhu Y, Luo G. A narrative review of the epidemiological and mechanistic associations between ABO blood groups and diseases. Ann Med. 2026. PMID: 42574721
Czytaj dalej w tej kategorii
Lektyny i grupy krwi: skąd wziął się mit, co mówi biochemia
Lektyny w diecie zrobiły w ostatnich latach zaskakującą karierę. Zaczynały jako techniczne pojęcie z biochemii, potem stały się fundamentem diety według grup krwi, a…
Dieta dla grupy krwi AB: mix – co zostaje po sprawdzeniu
Grupa AB jest najrzadsza w Polsce – występuje mniej więcej u jednej osoby na dwanaście. D’Adamo nadał jej etykietę „zagadki”, bo powstała najpóźniej i…
Dieta wg grup krwi (dr Peter D’Adamo): co naprawdę mówi nauka – przegląd 2024
Co kilka miesięcy ktoś pisze do mnie z pytaniem: „Mam grupę 0, czytałem że powinienem jeść głównie mięso - to prawda?". Albo: „Mam grupę A, czyli wegetariańska, tak?". Sprawdzam, co na to badania.